عاشق کوچولو

دعای داریوش کبیر در تخت جمشید :

               خداوند این کشور را از دشمن و از خشکسالی و دروغ محفوظ دارد ...

این چند وقته کمتر وقت می کنم به وبلاگ سر بزنم و نظرات را ببینم و از دوستانی که نظر دادند و پی ام گذاشتند ممنون . هر چند وقت یه بار هم یه عکس می گذارم تا وبلاگ یه جورایی آپ بشه.

راستی ايام محرم را هم به شما تسلیت می گوییم .

دوستارتان عاشق کوچولو....

با ياد او ماندم و ماندم

اما او من را با خاطرات تنها گذاشت و رفت

و اما...

امروز من هم آن خاطرات را تنها مي گذارم  و ....

عشق را دوباره از نو مي نويسم

عشق

          عشق     

                   عشق

امان از تو ...

كه من را از او دور كردي و حالا...

در دام دل ديگري گير انداختي

و حالا من هستم و او كه اكنون در ياد او غرق گشتم

و يك دم از او غافل نمي شوم

خيلي خوشحالم كه او را ديدم

اما....

نمي دانم كه آيا او هم به من توجه دارد ...

نمي دانم به او بگويم دوستش دارم يا نه

نمي دونم كه آيا مي داند كه من محو زيبايي صورتش شده ام

بعضي ها مي گويند دل به دل راه داره

نمي دونم آيا او از دله من خبر داره يا نه

كاش

        كاش

                كاش ...

او بداند كه من او را دوست دارم

كاش او از دله من خبر داشته باشه ...

خودت مي دوني لازم به ذكر نيست نظر فراموش نشه ...

 نيمه شعبان را به همه شما تبريك مي گويم

نظر .....( خودت مي دوني )....

دله من مي خواد با تو نباشم

                                      توي بازي هاي تو نبازم

ديگه دير شده ، نگير سراغم

                                      دارم ميميرم ولي تو راهم

گذاشتي رفتي ، اخه چرا بد

                                      نمي خوام بشنوم ديگه صدات هم ...

پشموني مي خواهي بموني با من تو هميشه

                                                  ولي بدون واسه جبران ديره نمي شه

نمي توني ديگه برگردي پيشم

                                               اين هم بدون اينبار خامت نمي شم

ديگه همه چيز رو مي خوام فراموش كنم

                                                     آتيشه عشقتو خاموش كنم .......

ديگه بسته شده درهاي قلبم به روت

                                              اما تو پس بده دختر كه زود

شناختمت دستت برام رو شد

                                      هر چه سريعتر از جلو چشمام دور شو

ديگه نيار اسممو ، نيافت به فكرم

                                         ديدي شدم اون قصه اي كه بهت گفتم

زندگيمو باختم به لبخنده تو

                                     اما نه تو پس بده دختر چطور

ميگي هنوز راه هست واسه بازگشت

                                         نه ديگه اون محيط هست و نه آب هست

طبق همیشه نظر فراموش نمی شه ...

پرنده اي كه از دستم پريدي

         مگر زين آشيان گرمي نديدي ؟

                        دل تنگم فضاي كوچكي داشت ؟

                                           كجا يك خانه ديگر خريدي

                                 كدامين آسمان را ياد كردي

                  كه آن را بر دو چشمم برگزيدي ؟

       مگر درياي اشكم موج كم داشت ؟

                            كجا درياي ديگر آفريدي ؟

                                            كدامين پا به رفتن پيش مي راند

                                                              كه درب خانه دل را دريدي ؟

                                                                  پرنده ، هم نفس ، اي نغمه سازم !

                                                                                            كجا ، آرام جانم ، آرميدي ؟

مثل همیشه نظر فراموش نشه

اول از همه می خواستم روز زن را به تمام مادران و زنان دنیا تبریک بگویم و این شعر را به مادر عزیزم تقدیم می کنم که در تمام عالم نمونه آن را ندیدیم

      هیچ جر یاد تو رویایی دلاویزم نیست

                      هیچ جز نام تو حرف طرب انگیزم نیست !

                                      عشق می ورزم و می سوزم و فریادم نه !

                                                      دوست میدارم و می خواهم و پرهیزم نیست.

باز هم این روز را به تمام مادران و زنان تبریک می گویم

دوستان برای این پست سفارش نمی کنم نظر بدید ولی اگه دوست داشتید نظر بدید خوشحالم می کنید.

وجود تو تنها دليل بودن من بود

                                      و شب

                                             كتاب خاطرات نگاهت

                                                    وعشق

                                                            ظهور فاصله ها بود

     ظهور بي قراري و احساس دور دست بلوغ

                                                                تو با تبسم خورشيد آمدي به كوچه دل

          و كوچ مرغ وحشي دل را نگاه مي كردي

                                                                و گوش مي دادي

             به زخمهاي تار حقيقت

                                                                         به شعر ساده تنهاترين درخت تمنّا

                 تو آمدي و زماني به نور پيوستيم

                                                                                  صداي وحدت لبهامان

                         به گوش محتسب آسمان كه رسيد

                                                                                                                      بلوغ وصل را

                        ميان شهر نگاه

                                                                                                                              به دار كشيدند !!!